Unity In LifeEnglish Unity In Life
Unity In Life
Μερικές μαρτυρίες ανθρώπων, μετά την συνεδρία

«Είναι παράξενο! Πριν τη θεραπεία πονούσα στο σώμα, στην πλάτη, ήμουν ανήσυχος και προβληματισμένος. Τώρα νοιώθω γαλημένος, σαν να πατώ γερά μέσα μου, αισιόδοξος και δεν πονώ πια! Είχα κάνει κάθε είδους ιατρική εξέταση και η διάγνωση ήταν “Δεν έχετε τίποτα. Είναι ψυχοσωματικό”.»

«Όταν ακουμπήσατε τα χέρια σας επάνω μου, αισθάνθηκα το σώμα μου εύπλαστο. Ένοιωσα κύματα δυνατά να κατακλύζουν το σώμα μου προς κάθε κατεύθυνση. Ο πόνος στην μέση μου πέρασε και ένα αίσθημα ευφορίας και αισιοδοξίας με έχει κατακλύσει. Θέλω να το ξαναζήσω αυτό.»

«Οι σκέψεις μου κλωθογυρίζουν μέσα στο κεφάλι μου και με εμποδίζουν να μένω ήρεμη. Νοιώθω το μυαλό μου να δουλεύει ασταμάτητα, χωρίς να μπορώ να τα σταματήσω. Πρώτη φορά νοιώθω άδειο το κεφάλι μου. Είμαι χαλαρή και ο επίμονος πονοκέφαλος μου πέρασε. Νοιώθω σαν όλη η δύναμη μου να επέστρεψε μέσα σε εμένα και έχω όρεξη να ξεκινήσω καινούρια πράγματα.»

«Είχα κακή ψυχική διάθεση, ήμουν έτοιμη να παραιτηθώ. Είχα χάσει την ταυτότητα μου, ποιος είμαι, τι θέλω. Μετά από τη βιωματική εμπειρία της συνεδρίας επιτέλους συμφιλιώθηκα με ένα κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας που με πονούσε χρόνια. Νοιώθω σαν να ξαναγεννήθηκα.»

Επιτέλους ξαναβρήκα τον προσανατολισμό μου στην ζωή μου. Πριν ένοιωθα σαν χαμένη. Τώρα καταλαβαίνω με νέο τρόπο, για πρώτη φορά, τι ήταν αυτό που με μπλόκαρε χρόνια στο να προχωρήσω την ζωή μου …. ανακάλυψα της χαμένες μου αξίες.»

Ένοιωθα παγιδευμένη … πνιγόμουν … Τώρα τα βλέπω όλα με μια άλλη ματιά, νοιώθω ότι υπάρχει διέξοδος στο πρόβλημα μου. Νοιώθω μεγάλη ανακούφιση.»

«Μετά την εμπειρία μου αυτή, κατανόηση από πού πηγάζει ο θυμός μου και τι τον πυροδοτεί. Αποφάσισα να μην θυμώνω με μένα και έτσι να επικεντρώνομαι στον στόχο μου. Στην δουλειά με έπιανε άγχος, ταραχή εσωτερική, κλάμα. Έρχεται ξαφνικά και δεν το ελέγχω. Μετά από μερικές συνεδρίες δεν το παθαίνω πια και νοιώθω ισορροπία και ανακούφιση.»

«Ήμουν πολλά χρόνια σε αυτοβασανισμό, ένοιωθα ενοχές μήπως δεν φέρθηκα καλά στους άλλους. Είχα χάσει το χαμόγελο, την χαρά, ένοιωθα σαν ρομπότ. Δεν άκουγα την ψυχή μου, άκουγα τους γονείς μου. Μετά από τις συνεδρίες κατανόησα πως από εδώ και εμπρός θα υπάρχω για εμένα, θα αφουγκράζομαι τι μου δίνει χαρά γιατί έτσι θα γιατρευτώ από το άγχος και τις ταχυκαρδίες μου.

Back