Unity In LifeEnglish Unity In Life
Unity In Life
CranioSacral Balancing Somatoemotional Release - Backgroung

Πρόκειται για μια ολιστικού τύπου προσέγγιση του ανθρώπινου σώματος με προληπτικούς και θεραπευτικούς στόχους.

Η ονομασία της προέρχεται από την λέξη «κρανίο» και «ιερό» (το οστό που βρίσκεται στη βάση της σπονδυλικής στήλης).

Πατέρας της κρανιακής αντίληψης είναι ο W. G. Sutherland (1873 - 1954), ο οποίος ήταν μαθητής του ιδρυτή της οστεοπαθητικής Andrew Taylor Still (1898 - 1917). Σπούδασε την οστεοπαθητκή στην πρώτη αμερικάνικη σχολή Οστεοπαθητικής στο American School of Osteopathy που σήμερα ονομάζεται Kinksville College of Osteopathic Medicine.

Φοιτητής ακόμη στην σχολή και παρατηρώντας ένα εξαρθρωμένο κρανίο, του ήρθε σαν ιδέα πως οι ραφές των κροταφικών οστών στο σημείο άρθρωσης τους με τα βρεγματικά οστά ήταν διαγώνιες σαν τα βράγχια ενός ψαριού, υποδηλώνοντας μια αρθρική κινητικότητα ανάλογη με αναπνευστικό μηχανισμό.

Αυτό ο συλλογισμός του W. G. Sutherland πώς τα οστά του κρανίου μπορούν να κινηθούν, ήταν αντίθετοι με την ανατομική αντίληψη της εποχής του.

Εκείνος όμως μέσα από μια μεγάλη εσωτερική παρόρμηση για έρευνα οδηγήθηκε στο συμπέρασμα πως τα οστά του κρανίου πράγματι κινούνται.

Οποιαδήποτε παρεμπόδιση αυτής της κίνησης μπορεί να συσχετιστεί με μια δυσλειτουργία.

Στη συνέχεια εξέλιξε μια άλλη ιδέα που λέει ότι οι ενδοκρανιακές μεμβράνες (σκληρή μήνιγγα) λειτουργούν σαν αντισταθμιστικά «σχοινιά» για την κίνηση των οστών του κρανίου, ρυθμίζοντας την τάση τους κάθε φορά ως προς την αντίθετη κίνηση.

Έτσι με τον όρο «μεμβράνη αμοιβαίας τάσης» (reciprocal tension membranous system) για να περιγράψει ότι αυτή αμοιβαία ένταση, δημιουργεί μια τρισδιάστατη κυκλική κίνηση «εισπνοής» και «εκπνοής» του κρανίου.

Αυτή η ρυθμική κίνηση μεταφέρεται παντού στο σώμα και χαρακτηρίζεται με μια συχνότητα – 14 κύκλους ανά λεπτό.

Αυτή η ρυθμική κίνηση ονομάστηκε «Πρωταρχικός Αναπνευστικός Μηχανισμός» και αργότερα «Κρανιοϊερός Ρυθμός» από τους συνεχιστές του.

Γύρω στο 1900 συνδέοντας την εμφάνιση ασθενειών σε σχέση με την κινητικότητα ή μη των οστών του κρανίου μετά από τραυματισμούς προσανατολίστηκε στην ιδέα αυτή περισσότερο.

Με την βοήθεια της συζύγου του κατέγραφε για πολύ καιρό τα αποτελέσματα άσκησης πίεσης ενός αυτοσχέδιου κράνους με βίδες πάνω στο κρανίο του!

Με αυτόν τον τρόπο ο ευφυής αυτός άνθρωπος συσχέτισε την κινητικότητα των οστών και των ραφών του κρανίου με τη διατήρηση της υγείας και της συμπεριφοράς.

Τα κλινικά αποτελέσματα του μεγάλου αυτού ερευνητή και θεραπευτή ήταν τόσο εντυπωσιακά έτσι ώστε στα μέσα της δεκαετίας του 40 το American School of Osteopathy ξεκίνησε ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα με την ονομασία «Η οστεοπαθητική στο κρανιακό πεδίο». Έτσι δημιουργήθηκε ένας καινούριος κλάδος θεραπευτικής προσέγγισης που ονομάστηκε «κρανιακή οστεοπαθητική».

Συμπεριέλαβε στις μελέτες του και εφάρμοσε το επιστημονικό πιστεύω του Dr. A. Still ότι: «Το καλύτερο φάρμακο είναι το εσωτερικό του σώματος μας».

Ο Still διατύπωσε επίσης τον νόμο της αρτηρίας. Μεταξύ άλλων έγγραφε : «Εκεί που είναι καλή η κυκλοφορία του αίματος, δύσκολα εμφανίζεται ασθένεια».

Με την περίφημη αρχή του «η δομή καθορίζει τη λειτουργία» αντιμετώπισε το ανθρώπινο σώμα με έναν εντελώς πρωτοποριακό τρόπο. Με τον όρο «δομή» αναφερόταν σε οργανωμένους ιστούς, όπως μύες, συνδέσμους, οστά, ενώ με τον όρο «λειτουργία» αναφερόταν σε εξειδικευμένες εργασίες ομάδας ιστών π.χ. πέψη, καρδιαγγειακό κλπ.

Εστίασε την προσοχή του στην αρχιτεκτονική φόρμα των ιστών αποδίδοντας τεράστια σημασία στην fascia.

Η fascia είναι σκληρός συνδετικός ιστός που προέρχεται από το μεσόδερμα. Καλύπτει σαν πλέγμα το σώμα τρισδιάστατα σε τρεις άξονες, από το κεφάλι μέχρι τα πόδια. Το σώμα περιβάλλεται έτσι από ένα δίχτυ που του επιτρέπει τη διατήρηση του φυσικού του σχήματος, αλλά και των φυσικών του οργάνων στην σωστή τους θέση.

Επίσης η fascia παρέχει τη δυνατότητα στο σώμα να ανθίσταται στις πιέσεις από το εξωτερικό αλλά και το εσωτερικό περιβάλλον.

Διεισδύει και μέσα στο σώμα καλύπτοντας μύες, οστά, νεύρα, όργανα, αγγεία φθάνοντας μέχρι και το επίπεδο των ινών του κάθε μυός αλλά και όλων των κυττάρων. Αυτό προσφέρει μια συνοχή ενιαία σε όλο το σώμα.

Από θεραπευτικής πλευράς, έτσι εξηγείται γιατί ένα χτύπημα στον κόκκυγα μπορεί να μπλοκάρει την κινητικότητα του κρανίου ή ένα συναισθηματικό stress με σύσπαση της fascia του στομάχου και όχι μόνο μπορεί να οδηγήσει σε νεύρωση ή άλλα διάφορα πεπτικά και όχι μόνο προβλήματα.

Δηλαδή, όταν η fascia υποστεί βλάβη, αμέσως γειτονικές αλλά και απομακρυσμένες περιοχές δέχονται πλήγμα. Και τότε εάν δεν γίνει άμεσα θεραπεία αποκατάστασης της ομαλής λειτουργικότητας της ξεκινά ασθένεια σε σωματοψυχικό επίπεδο.

Οι συνεχιστές του
Αργότερα το έργο του Dr. Sutherland συνεχίστηκε από τον Μαγκούν, Rollin Becker, Howard Lippincot κα άλλους.

Το 1953 ο Dr. Sutherland ίδρυσε το Sutherland Cranial Teaching Foundation με σκοπό την συνέχιση των διδασκαλιών του και αντιλήψεων,

Η ευρεία όμως διάδοση της Κρανιοϊερής Θεραπείας στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη οφείλεται στον Dr. John Upledger μέλος του Cranial Academy.

Στα 1970, μετά από 40 χρόνια σχεδόν από την συμβολή του Sutherland, ο Upledger κατανοεί τον ρόλο της σκληρής μήνιγγας (dure mer) στον εγκέφαλο και κάνει λόγο για το CranioSacral System.

Εντελώς τυχαία το 1970 παίρνοντας μέρος σε μια χειρουργική επέμβαση, παρατηρεί ότι η σκληρά μήνιγγα παρουσιάζει ρυθμικότητα στις κινήσεις της. Έκπληκτος μέσα στην έρευνα του συναντά τις απόψεις και του έργο του Sutherland.

Αργότερα του ανατίθεται η έδρα της μηχανικής των ζώντων κυττάρων στο Πανεπιστήμιο του Michigan. Εκεί αρχίζει να ερευνά την κινητικότητα της σκληρής μήνιγγας, σε συνάρτηση με το εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Διαπιστώνει και καταμετρά την ύπαρξη ενός τρίτου ρυθμού στο σώμα, εκτός εκείνου της καρδιάς και της αναπνοής και τον ονομάζει «Κρανιοϊερό Ρυθμό».

Τι γίνεται κατά την θεραπεία

Αυτός ο ρυθμός (Κρανιοϊερός Ρυθμός) σχετίζεται με τις κινήσεις του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) το οποίο προστατεύει σαν αμορτισέρ τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.

Το κρανιοϊερό σύστημα έχει τις ιδιότητες ενός ημίκλειστου υδραυλικού συστήματος του οποίου το υγρό μέρος αποτελεί το ΕΝΥ.

Η συστολή–flexion και η διαστολή-extension του κρανίου και οι άλλες μεταβολές στην σπονδυλική στήλη και κατ’ επέκταση σε όλον τον κορμό, σχετίζονται άμεσα με την ρυθμικότητα στην άνοδο και στην πτώση της πίεσης μέσα από στο σύστημα που προκαλείται από τη διαδικασία παραγωγή του ΕΝΥ.

Σε περίπτωση που το σώμα αδυνατεί να ανταποκριθεί στις αλλαγές τις πίεσης (βλέπε «Τι μπορεί να εμποδίσει την ομαλή λειτουργία του ρυθμού») η επακόλουθη αύξηση της μπορεί να συμβάλλει, ιδιαίτερα όσον αφορά άμεσα το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, σε διάφορες δυσλειτουργίες σε ψυχοσωματικό επίπεδο, ακόμη και σε ασθένειες.

Ο ρυθμός του συστήματος αυτού εντοπίζεται παντού στο σώμα και τον χαρακτηρίζει μια συχνότητα 6-14 κύκλους ανά λεπτό.

Όπου παρατηρείται απόκλιση από την κανονικότητα ο θεραπευτής εντοπίζει μια παθολογία μεγάλη ή μικρή. Μετρά την συμμετρία, την ποιότητα, το εύρος, την συχνότητα και τον χρόνο του ρυθμού και οδηγείται από την απώλεια της κινητικότητας της fascia.

Με κατάλληλους χειρισμούς παύει για λίγο τον ρυθμό δίνοντας στο σώμα την ευκαιρία και τον χρόνο να οδηγηθεί μέσα από αντισταθμιστικούς μηχανισμούς στην αυτοθεραπεία. Και είναι η στιγμή που πιθανόν ένα τραύμα σε ψυχοσωματικό επίπεδο να εμφανιστεί για να βρει τον δρόμο της απελευθέρωσης του. Αυτό δεν το επιλέγει ο θεραπευτής, αλλά η ευφυΐα του σώματος του θεραπευόμενου.

Ο θεραπευτής τότε συνοδεύει τη διαδικασία απελευθέρωσης με τα ισχυρά εργαλεία που διαθέτει: χειραγωγή, θεραπευτικό διάλογο, δρώντας ως facilitator μιας επερχόμενης αλλαγής.

Η θεραπεία επιζητά την δυναμική συμμετοχή του θεραπευόμενου.

Ο θεραπευτής εδώ μετατρέπεται σε συνοδοιπόρος με τους πάσχοντες ιστούς του σώματος, της ψυχής και με τον ίδιο τον άνθρωπο σαν ύπαρξη μοναδική και πολύτιμη. Ο θεραπευόμενος καλείται και υποστηρίζεται να επανεξετάσει την στάση του στην ζωή και να αλλάξει την οπτική του παίρνοντας πληροφορίες μέσα από την εμπειρία της συνεδρίας του.

Το σώμα είναι η πιο αυθεντική πηγή Γνώσης, για το σύνολο του εαυτού μας, επειδή όλα τα βιώματα μας, από την ενδομήτρια ζωή μέχρι σήμερα είναι εγγεγραμμένα στην κυτταρική του μνήμη.

Ο θεραπευτής από πριν δεν γνωρίζει τίποτα για τον θεραπευόμενο και ούτε χρειάζεται.

Αγγίζει το σώμα με ουδέτερη πρόθεση σαν να του λέει «Είμαι εδώ, σε ακούω, τι θέλεις να μου πεις…».

Και τότε μέσα από την ανατομία των μυών, των οργάνων, της fascia, τις φλέβες, τα οστά ξεδιπλώνεται η ιστορία, ο ψυχικός πόνος, το μπλοκαρισμένο συναίσθημα, τα γιατί του μυαλού που από θαυμαστό εργαλείο επεξεργασία πληροφοριών μετατρέπεται σε βάναυσο, αυστηρό, κριτικό, ελεγκτικό επόπτη, συντονισμένος με μόνιμα και σταθερά αυτοεπαναλαμβανόμενες πεποιθήσεις και συμπεριφορές προκειμένου να διατηρήσει με οποιοδήποτε τίμημα, μια όπως όπως εξισορρόπηση.

Τότε είναι που ο άνθρωπος υποφέρει, ίσως με την εμφάνιση:
ενός χρόνιου πόνου κάπου στο σώμα ή στην ψυχή
μιας δυσκινησίας στον αυχένα ή στην μέση, τα γόνατα, τους ώμους, την πλάτη
διαταραχών ύπνου και κόπωσης
αρτηριακής πίεσης
αίσθησης βάρους στο στήθος
ρηχής αναπνοής
πονοκεφάλων κλπ

Το σώμα πάσχει Εμείς υποφέρουμε

Μέσω της θεραπείας μαθαίνουμε ότι το σώμα δεν είναι μια μηχανή, το σώμα αισθάνεται και απλά μέσα από το ευφυΐα του αντιδρά. Και η πρώτη αντίδραση είναι πόνος που εμφανίζεται και ξαναφεύγει. Μετά γίνεται μόνιμος και έπειτα ακολουθεί η εκδήλωση κάποιας παθολογίας στην ψυχή ή στο σώμα.

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας μαθαίνουμε πώς να του δίνουμε την πρέπουσα προσοχή.

Μαθαίνουμε να το σεβόμαστε και να το αγαπάμε και κατ’ επέκταση μαθαίνουμε να αγαπάμε εμάς με έναν πιο ουσιαστικό και βαθύ τρόπο.

Μαθαίνουμε να αποκωδικοποιούμε τις πληροφορίες που μας δίνει, αναγνωρίζοντας ποιες συμπεριφορές μας και ποιες ερμηνείες που δώσαμε κάποτε στα δύσκολα και τραυματικά γεγονότα της ζωής μας, μας κρατούν δέσμιους σε ένα παρελθόν που δεν μπορούμε να αλλάξουμε.

Μπορούμε όμως να αλλάξουμε την οπτική μας προς αυτό. Και αυτό είναι ένα μεγάλο όφελος μέσα στην συνεδρία γιατί αλλάζει ταυτόχρονα η κυτταρική μνήμη με καινούριες εγγραφές που σε βγάζουν από α αδιέξοδα και τους νοητικούς αποκλεισμούς.


Έτσι κατανοώντας τι μπλόκαρε την λειτουργικότητα του σώματος, του συναισθήματος ή της νοητικής μας ισορροπίας και συμπεριφοράς, το σωματοποιημένο γεγονός που μας ταλαιπωρεί αποχωρεί για πάντα.

Σημαντικό είναι ότι στην CranioSacral παρέχεται η δυνατότητα στον εγκέφαλο να «αποπρογραμματιστεί», «να αλλάξει την πριν σκέψη», να οργανώσει σε υγιέστερα επίπεδα τις καινούριες πληροφορίες που δέχεται κατά την διάρκεια της συνεδρίας, λόγω της ιδιότητας της εγκεφαλικής πλαστικότητας.

Ανακαλύψτε την αποτελεσματικότητα της CranioSacral Balancing Somatoemotional Release

Είναι ένα ιδιαίτερα συναρπαστικό ταξίδι ίασης με πρόσβαση στον εσωτερικό μας κόσμο μέσα από το σώμα, που μας απελευθερώνει από:
Συναισθηματικό και ψυχολογικό stress
Τραυματική γέννα
Σωματοποιήσεις του stress
Εντάσεις
Πόνους
Αρνητικές παραστάσεις
Φόβους
Άγχος

Τα οφέλη μετά την συνεδρία
Μετά από αυτή την εμπειρία, ο άνθρωπος παρατηρεί βελτιώσεις τόσο στα σωματικά του προβλήματα, όσο και στα ψυχολογικά θέματα που τον απασχολούν. Επίσης, βλέπει αλλαγές στον τρόπο που σκεπτόταν πριν.

Η αντίληψη και η οπτική του διευρύνονται.

Οι βασανιστικές έμμονες σκέψεις χαλαρώνουν και δυναμοποιείται η δυνατότητα για δράση και δημιουργία. Εκδηλώνει θετικές όψεις και σκέψεις του εαυτού του, που δεν είχαν εκφραστεί ποτέ.

Ένας εαυτός δυναμωμένος, ανανεωμένος εκδηλώνεται με ενισχυμένη θέληση να προχωρήσει με θάρρος μπροστά και να εξελιχθεί.

Νοιώθεις ζωτικότητα, φρεσκάδα, αναζωογόνηση, γαλήνη και ευεξία, εφόσον έρχεσαι σε επαφή με «ζωογόνο κύμα ζωής» το οποίο διαπερνά και εμψυχώνει όλα τα ανατομικά σου στοιχεία, οργανώνοντας εκ νέου την ύλη του σώματος και τον ψυχισμό.

Βιβλιογραφία
1. Sutherland WG. The cranial bowl. W.G. Sutherland, Mankato, MN; 1939 (Επανεκτύπωση από τον Osteopathic Cranial Association, Meridian, ID, 1948)
2. Sutherland WG. Wales AL (Ed). Teachings in the science of the osteopathy. Portland, OR: Rudra press; 1940
3. Sutherland A (1962). With thinking fingers. Idianapolis, IN. Cranial Academy
4. The Cranial Academy Accessed 10th July 2006
5. Sutherland Cranial Teaching Foundation Accessed 10th July 2006
6. Upledger JE (1977) The reproducibility of craniosacral examination findings: a statistical analysis. J Am Osteopath Assoc 76 (12):890-899.PMID 7899490
7. Upledger JE (1978) The relationship of craniosacral examination findings in grade school children with developmental problems. J Am Osteopath Assoc 77(10): 7670-766. PMID 659282
8. Upledger JE, Karni Z (1979) Mechano-electric patterns during craniosacral osteopathic diagnosis and treatment. J Am Osteopath Assoc 78(11): 782-791. PMID 582820
9. John E. Upledger, Somatoemotional and Beyond

Επιστροφή